Η σειρά γέννησης ενός παιδιού έχει μεγάλο αντίκτυπο στη συμπεριφορά του, τα συναισθήματα του και στη δημιουργία της προσωπικότητας του. Κάθε παιδί έχει μια ξεχωριστή θέση στην οικογένεια, με συγκεκριμένες εμπειρίες, οι οποίες αποτελούνται από θετικά χαρακτηριστικά αλλά και προκλήσεις. Είναι σημαντικό οι γονείς να είναι ενημερωμένοι για τις προκλήσεις που έχει το παιδί τους λόγω της σειράς γέννησης του, για να το βοηθήσουν να μεγαλώσει με αυτοπεποίθηση και αγάπη.
Το πρωτότοκο παιδί έχει τη τύχη να είναι αποδέκτης ολοκληρωτικής αγάπης και προσοχής από τους γονείς του. Οι νέοι γονείς είναι τόσο ενθουσιασμένοι που φέρνουν στο κόσμο το πρώτο τους παιδί, που βάζουν όλη την ενέργεια τους στους στο να κάνουν "καλή δουλειά" στην ανατροφή του. Ψάχνουν για το καλύτερο κρεβατάκι, καρότσι, φαγητό, μαθαίνουν τα πάντα για τα στάδια εξέλιξης του και για το πως να το ενισχύσουν. Αν το παιδί είναι το πρώτο και στην ευρύτερη οικογένεια, τότε γιαγιάδες, παππούδες, θείες και θείοι βρίσκονται εκεί για να δώσουν και αυτοί όλη τους τη προσοχή και αγάπη. Όλη αυτή η προσοχή και αγάπη έχει απίστευτα θετικά αποτελέσματα στη δημιουργία της αυτοπεποίθησης και της ασφάλειας που νιώθει ένα παιδί, όμως το να είσαι πρωτότοκο παιδί έχει και κάποιες προκλήσεις.
Οι γονείς έχουν τη τάση να το πιέζουν για να πετύχει. Βλέπουμε συχνά οι γονείς να πιστεύουν πως το παιδί είναι η αντανάκλαση τους ως γονείς. Αντικατοπτρίζει την ικανότητα τους να είναι καλοί στην ανατροφή και γενικά στο να πετύχουν ως γονείς. Ακούμε πολύ συχνά γονείς να λένε "Πήρες μόνο 8/10; Που είναι οι άλλοι 2 βαθμοί;". Αυτό φέρνει σαν αποτέλεσμα το παιδί να γίνεται τελειομανής και να φοβάται να κάνει λάθος.
Το πρωτότοκο παιδί έχει τη τύχη να είναι αποδέκτης ολοκληρωτικής αγάπης και προσοχής από τους γονείς του. Οι νέοι γονείς είναι τόσο ενθουσιασμένοι που φέρνουν στο κόσμο το πρώτο τους παιδί, που βάζουν όλη την ενέργεια τους στους στο να κάνουν "καλή δουλειά" στην ανατροφή του. Ψάχνουν για το καλύτερο κρεβατάκι, καρότσι, φαγητό, μαθαίνουν τα πάντα για τα στάδια εξέλιξης του και για το πως να το ενισχύσουν. Αν το παιδί είναι το πρώτο και στην ευρύτερη οικογένεια, τότε γιαγιάδες, παππούδες, θείες και θείοι βρίσκονται εκεί για να δώσουν και αυτοί όλη τους τη προσοχή και αγάπη. Όλη αυτή η προσοχή και αγάπη έχει απίστευτα θετικά αποτελέσματα στη δημιουργία της αυτοπεποίθησης και της ασφάλειας που νιώθει ένα παιδί, όμως το να είσαι πρωτότοκο παιδί έχει και κάποιες προκλήσεις.
Οι γονείς έχουν τη τάση να το πιέζουν για να πετύχει. Βλέπουμε συχνά οι γονείς να πιστεύουν πως το παιδί είναι η αντανάκλαση τους ως γονείς. Αντικατοπτρίζει την ικανότητα τους να είναι καλοί στην ανατροφή και γενικά στο να πετύχουν ως γονείς. Ακούμε πολύ συχνά γονείς να λένε "Πήρες μόνο 8/10; Που είναι οι άλλοι 2 βαθμοί;". Αυτό φέρνει σαν αποτέλεσμα το παιδί να γίνεται τελειομανής και να φοβάται να κάνει λάθος.
Μετέπειτα, έρχεται ένα δεύτερο παιδί, το οποίο αποτελεί μια φοβερή πρόκληση για το πρωτότοκο. Παρόλο που νιώθει χαρά με τον ερχομό του βρέφους γιατί τώρα θα έχει αδερφάκι να παίζει και να του διδάσκει πράγματα, πέφτει από το "βάθρο" που στεκόταν. Το βρέφος χρειάζεται πολλή φροντίδα και χρόνο από τους γονείς και αυτό κάνει το πρωτότοκο να νιώθει πως δεν τους έχει όπως παλιά, συμπεράνοντας αυτόματα πως δε το αγαπούν πλέον. Τα παιδιά δεν έχουν τη γνωστική ικανότητα ακόμα να σκεφτούν πιο σφαιρικά και αντικειμενικά έτσι δε καταλαβαίνουν πως οι γονείς τους αγαπούν το ίδιο αλλά χρειάζεται να φροντίσουν το βρέφος επειδή το χρειάζεται. Αντίθετα λειτουργούν συναισθηματικά και παίρνουν προσωπικά κάθε κατάσταση μέσα στην οικογένεια. Οπότε, νιώθουν θυμό και στεναχώρια τα οποία μπορεί να αντιμετωπίζουν με αντίδραση, φωνές και "αταξίες".
Ακόμα μια πρόκληση που έχει το πρωτότοκο παιδί είναι όταν το δεύτερο παιδί αρχίζει να παίρνει τα πράγματα του και να το ακολουθεί παντού. Το αισθάνονται σαν εισβολή στη ζωή τους και τους ενοχλεί που πρέπει να μοιράζονται πράγματα και να μην έχουν προσωπικό χρόνο. Παρόλο που το δεύτερο παιδί το κάνει μέσα από το θαυμασμό του για το αδερφάκι του και μέσα από την ανάγκη του να μάθει από αυτό, νιώθουν και πάλι θυμό.
Τέλος, πολύ συχνά οι γονείς ζητούν από το μεγαλύτερο παιδί να βοηθήσει στη φροντίδα του μικρότερου. Είτε να το προσέχουν, είτε να συγυρίσουν τα παιγνίδια του ή ακόμα και να το ταΐσουν. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην αίσθηση υπευθυνότητας και στο δέσιμο με το αδερφάκι, όμως όταν γίνεται αρκετά προκαλεί αναστάτωση. Μπορεί το παιδί να νιώσει την ευθύνη σαν βάρος γιατί είναι περισσότερη από αυτή που μπορεί να αναλάβει σαν παιδί. Προκαλεί επίσης το αίσθημα πως είναι μεγάλος και πως δε μπορεί να εκφράζεται ανάλογα με την ηλικία του. Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι αυξημένο άγχος αλλά και αντιπάθεια προς το αδερφάκι του.
Όλα αυτά τα θέματα τείνουν να μεγεθύνονται όσο περνά ο καιρός και ίσως είναι οι αιτίες για τις συγκρούσεις με τους γονείς του αλλά και με τα αδέρφια τους. Υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείτε να κάνετε σαν γονείς για να βοηθήσετε το πρωτότοκο σας να αντιμετωπίζει αυτές τις προκλήσεις.
1. Προσπαθείτε να μην έχετε την απαίτηση το παιδί να είναι τέλειο. Φυσικά δεν έχετε σκοπό να το πιέζετε αλλά μερικές φορές τα λόγια το υπονοούν. Δώστε επιβράβευση για τη προσπάθεια και όχι για το βαθμό ή για το αποτέλεσμα και προσπαθήστε να δώσετε συμβουλές για το πως η επόμενη φορά θα μπορούσε να είναι διαφορετική.
2. 'Οταν έρθει το δεύτερο παιδί χρειάζεται να βρίσκετε χρόνο να περνάτε μόνοι σας με το μεγαλύτερο παιδί. Κάνετε υπομονή με τις ζήλιες και παράπονα του και εξηγάτε το λόγο που το βρέφος χρειάζεται όλο αυτό το χρόνο. Το μεγαλυτερο παιδί μπορεί να έχει απαιτήσεις που να είναι μιρκότερου αναπτυξιακού επιπέδου, όπως να θέλει να το ταϊσετε όπως κάνετε με το βρέφος. Δείξετε υπομονή και με τη συζήτηση προσπαθήστε να το κάνετε να καταλάβει.
3. Προσπαθήστε να θυμήζετε στον εαυτό σας πως το μεγαλύτερο παιδί είναι ακόμα παιδί και χρειάζεται και αυτό το παιγνίδι και τη φροντίδα. Αν πρόκειται να του δώσετε ευθύνες, τότε πρέπει αυτές να είναι για τον εαυτό του και για το σπίτι γενικά. Αν πρόκειται να βοηθά με το αδερφάκι του, καλύτερα να το κάνει μαζί με ένα ενήλικα.
4. Φροντίστε να είστε πάντα διαθέσιμοι για να μιλάτε για τις δυσκολίες του. Δε θα έχει αδέρφι να συζητά πράγματα όπως σχέσεις, ανησυχίες και άλλα, όπως έχουν τα μικρότερα αδέρφια.
Για περισσότερες εισηγήσεις και καθοδήγηση μπορείτε να συμβουλευτείτε ένα ειδικό.
Comments
Post a Comment